
ενα λαμπερο αστερι Να ακους τα ατελειωτα live των Grateful Dead να τι γεμιζει καθαρο αερα τα πνευμονια και δινει κουραγιο στην καρδια να συνεχισει να χτυπα ακομα λιγο αλλη μια φορα τα τζαμαρισματα του Γκαρσια σαν αστραπες να σκιζουν τον λογισμο σου ολα να ναι πιο δυνατα πιο ζωντανα πιο μοιραια καμουφλαρουν την ασκημια του κοσμου επαναφερουν σκουριασμενα ενστικτα αποβαλει την απελπισια με τον ιδρωτα κι ολα γινονται ξανα ξεκαθαριζουν ερχονται στα ισα τους χωρις ουσιες δικαιολογιες ηλιο εκτος απο την Καλιφορνια εχει και στην Αττικη αν εγκαταλειψεις το λαγουμι σου την πνιγερη κι υγρη φυλακη σου κορες παντου ικανες να σε κανουν να ξεχασεις μα σκεψου κι αυτο το εσχατο το απροσιτο το αδιανοητο δεν χρειαζεσαι την μουσικη τους ναρκωτικο ειναι κι αυτο πρεπει να μεινεις αυτοδιδακτος αυταρκης αυτοφωτος ενα αστερι ενα λαμπερο αστερι σε σκοτεινους καιρους.